THE BOY

On this page, the story is repeated 4 times:

THE BOY I

(100% in English)

THE BOY II

(70% English--30% Afrikaans)

THE BOY III

(30% English--70%Afrikaans)

THE BOY IV

(100% Afrikaans)

THE BOY I (100% English)

(1)We sit on big sheets of paper, drawing with happy colours; lots of broad lines with small messages hidden all over.

(2)Mamma calls--off to the supper table: fresh fish, tasty sea fish; lemon; mash; salad, fresh salad; and a smile from mamma. We're being fed.

(3) I wake up early in the morning and listen to the birds, hundreds of birds--stretching out, discussing the day's work; and I run to the sand pit with all my trucks and cars... "Today I'll build a highway". First the parking lot for my fleet and then the work! I build bridges, retaining walls and grade the mountain pass....a majestic network unfolds.

(4) With much resistance I temporarily disband the project. I'm grumpy about the interruption, "It's breakfast!" But soon I forget about it and I show some measure of interest in the cereals, the orange juice, and a little bit of toast. At the conclusion of breakfast, I rush off, "Duty calls!" On arrival at the site, I find that the sand has dried and that the sun is too hot. (I'm known to be a swift decision maker) "Abandon the project". The fleet moves out, digging up my roads, crushing the bridge with my favourite extra-heavy truck--and I leave a devastated civilization to scorch in the sun.

(5) Ma's calling, (to make my bed) so I'm off on my get-away bicycle. It's fun when there's a reason to go fast. I cycle down to the river. At the big pond, I throw some big stones into the stream. It's fun to see them splash. My feet sink into the embankment. "A dam, I must build a dam!" The excavations don't take too long and I save the sand for the dam wall. The water keeps washing away the walls and the rough sand hurts my hands. I stand up and think things over..."Boat races down the river!" It's a pity my brother isn't here, because then I could beat him at it. But, I'll make my own bets on the boats of my choice. A long stiff piece of bark wins my favour and I play fair at the start. I run along the river as the race gets serious. A sudden crisis! My yacht lands in some foliage. I rush to the rescue, but it gets off too slow, so I throw it just in front of the other boats to make up for the lost time and to give my yacht a chance to pick up some speed. They hit the rapids and I have to run to keep up... It's difficult to say who won. There's too much turbulence in the rapids and with all the foam, I couldn't see which one fell in the pond first. I think mine won though, because I spotted it first on the pond, but then I saw one of the other boats further along, so I'm not sure anymore.

(6) There's an old man who always fishes at the pond. I cautiously walk closer. I'm a little scared, because he doesn't always like it when I sit by him--he says I scare the fishes away. This morning he's really friendly. He has already caught two fishes. The one fish has already realized that he's caught and he's out of breath because he fought so much. The other fish doesn't want to believe it's all over: he fights like heck. The old man says I shouldn't touch the fishes, because they'll hit me with their tails. I wish I could throw the quiet one back. It looks as if he's fighting for air. His eyes are desperately begging me to help him. The old man says I shouldn't worry, because fishes don't feel, but I know he's saying it because he wants to kill the fish when I go away. The old man says his children are big and that they don't live with him anymore. He says they have children who are as big as me. But I'm not so sure about that--how can he be big and his children be big too? He didn't catch any more fish, but every now and again he has to pull out the line to put on some more of that sticky stuff with the raw eggs in it. He says the fishes steal his bait, but deep down I'm glad--because he's cruel to the fishes. After a long time the old man goes home, and he takes the two fishes with him. I walk back to look for my bicycle. I nearly forgot where I had put it.

(7) When I get home, ma yells at me and she is all mad. She is in a bad mood I guess. So I just keep quiet, make my bed, and do everything she says, because then she might not be mad anymore. We have warm bread for lunch. It's nice when the butter melts on it. As we sit at the table, ma says we have to keep dead quiet, `cause she's trying to listen to the news. When she really listens, she turns her head all funny and the radio man speaks very straight, without laughing. Now and again ma frowns or shakes her head, so my brother and I start laughing. It looks very funny when she frowns or shakes her head when the man in the radio doesn't even know she's listening to him. She gives us each a good smack and tells us to go and play outside.

(8) We look around in the store room a bit and then my brother wants us to go to the river, but I don't want to go again, so he goes alone. I tell him that I will come later, but I don't know if I really want to go; he will just want to do the same things again. I sit for a bit on the swing and then I see some lizards in the rockery. I try to pelt them with stones, but they know it, because when I come close, they all run away.

(9) I go inside and see ma clearing out the buffet. She says she's going to shine up all the big silver stuff. It always takes her the whole afternoon. Then she puts them all back. There's always a heap of rags with lots of black on them and the house smells of that stuff she puts on all the silver ware. I wouldn't do this job if I were her, because she just lets them sit for a long time and then she has to clean them all over again.

(10) I feel really tired, so I go to lie down … when I wake up it is already nearly the time when dad comes home. My brother is out in the garden and he says that he isn't going to play with me, because I didn't come to the river. I don't feel bad, because I wanted to play alone anyway. I go to the sand pit. This time I'm going to build a really nice highway. I pick up all my cars and put them on a newly made parking lot. I want to build a totally different road, so I have to break up all my old roads. I first make a big mountain and then construct the finest of roads. This pass has to be narrow, steep and very dangerous to drive on. You will have to use your brakes all the time. Then dad comes home. As he walks by, he says that the highway is very nice. I build the road right around the mountain, but I'm not on top yet, so I have to break away some of the road and try again. Then ma calls for supper, but I want to finish quickly. I'm nearly on top and then I have to make a place for my cars to park. Ma calls again, she's cross. I quickly rub the sand off my pants and knees and run inside. She doesn't say anything, but I have to pray. We're having fish again. "I'm so glad this fish comes out of the sea and not the river, because the river fishes really suffer when you take them out of the water."

===================================================================

THE BOY II

(1) Ons sit on big sheets (of) papier, draw with happy colours; many broad lyne with small messages all over gehide.

(2) Mamma calls--supper table toe: fresh fish, tasty seevis; lemon; mash; salad, fresh salad; en 'n smile from mamma. Ons become gefeed.

(3) Ek become early in die morning awake en listen na the birds, hundreds (of) birds--that outstretch, the day's work discuss; en ek run na die sandpit toe with all my trucks en cars..."Today shall ek 'n highway bou". First die parking terrain for my fleet en then die work! Ek bou bridges, retaining walls en grade die mountain pass....'n majestic network unfolds.

(4) With much resistance disband ek temporarily die project. Ek's grumpy about die interruption, "Dis breakfast!" But soon forget ek about it en ek show some measure of interest in die cereals, die orange juice, en 'n little bit of toast. At die conclusion of breakfast, rush ek off, "Duty calls!" On arrival at die site, find ek that die sand upgedried het en that die sun too hot is (Ek's known as 'n swift decision maker) "Abandon die project". Die fleet moves out, digging up my roads, crushing die bridge with my favourite extra-heavy truck--en ek leave 'n devastated civilization om in die sun te scorch.

(5) Ma calls, (om my bed up te make) so am ek off on my get-away bicycle. Dis fun when there 'n reason is om fast te go. Ek cycle down na the river toe. At die big pond, throw ek some big stones into die stream. Dis fun om hulle te see splash. My feet sink into die embankment. "'n Dam, ek moet'n dam build!" Die excavations take nie too long nie en ek save die sand for die damwal. The water hou aan om die walle away te was en die rough sand makes my hande hurt. Ek stand up om things te overthink. ..."Boat races with die rivier down!" Dis 'n pity my brother is nie here nie, because then could ek hom thereat beat. But, ek sal my own bets on die boats of my choice make. 'n Long stiff piece of bark wins my favour and ek play fair at die start. Ek run with die river along as die race serious gets. 'n Sudden crisis… my yacht lands in some foliage. Ek rush na sy rescue, but hy gets too slow off, so throw ek dit just in front of die other boats om for die lost time up te make and om my yacht 'n chance te give om some speed up te pick. Hulle hit die rapids en ek moet run om up te keep... Dis difficult om te say who gewin het. There's too much turbulence in die rapids and with all die foam, could ek nie see which one first in die pond geval het nie. Ek think mine het gewin (though), because ek dit first on die pond gespot het, but then het ek one of die other boats further along gesee, so is ek nie more so sure nie.

(6) There's an old man who always in die pond fishcatch. Ek walk cautiously closer. Ek's 'n little scared, because hy nie always dit like when ek by hom sit nie--hy says ek scare die fishes away. This morning is hy really friendly. Hy het already two fishes gecatch. Die one fish het already gerealize that hy gecatch is and hy's out of breath because hy so much gefight het. Die other fish wil nie believe that dit all over is nie: hy fights like heck. Die old man says ek moet nie aan die fishes touch nie, because hulle my with hulle tails sal hit. Ek wish ek could die quiet one back throw. Dit looks asof hy for air fights. Sy eyes beg my desperately om hom te help. Die old man says ek moenie myself worry nie, because fishes nie kan feel nie, but ek know hy says dit because hy die fish sal deadmake when ek away go. Die old man says sy children are big and that hulle nie anymore with hom live nie. Hy says hulle have children who as big as ek is. But ek is nie so sure thereabout nie--how kan hy big be and sy children too big be? Hy het nie any more fish gecatch nie, but every now and again moet hy die line outpull om some more of that sticky stuff with die raw eggs therein on te put. Hy says that die fishes sy bait steel but diep down is ek glad--because hy cruel to die fishes is. After 'n long time goes die old man home, and hy takes die two fishes with hom. Ek walk back om for my bicycle te look. Ek het nearly forget where ek dit geput het.

(7) When ek by die house come, yell ma at my and sy is very mad. Ek guess sy is in 'n bad mood. (So) ek keep just quiet, maak my bed up, en do everything what sy says, because then sal sy maybe nie anymore mad be nie. Ons have warm bread for lunch. Dis nice when die butter thereon melts. When ons by die tafel sit, says ma that ons dead quiet moet keep, `cause sy na die news try listen. When sy really listens, turns sy haar head all funny en die radio man speaks very straight, without om te laugh. Now en again frowns ma or sy shakes haar head, so ek en my brother starts laugh. Dit looks very funny when sy frowns or sy haar head shakes when die man in die radio nie even know that sy na hom listen nie. Sy gives ons each 'n good smack en tells ons that ons outside moet go play.

(8) Ons look 'n bit in die store room around and then wil my brother have that ons die river toe moet go, but ek wil nie again go nie, so hy goes alone. Ek tell hom that ek later sal come, but ek know nie if ek really wil nie; hy sal just again die same things wil do. Ek sit for 'n bit on die swing and then see ek (some) lizards in die rockery. Ek try hulle with stones pelt, but hulle know dit, because when ek close come, run hulle all away.

(9) Ek go inside and see ma die buffet outpak. Sy says that sy al die big silver stuff go upshine. Dit takes haar always die whole afternoon. Then puts sy dit all back. There's always 'n heap of rags with lots of black thereon en die house smells of that stuff wat sy on al die silwerware put. Ek would nie this job do if ek sy was nie, because sy dit just again for 'n long time sit en then moet sy dit all again over cleanmaak.

(10) Ek feel really tired, so go ek lie.....when ek awake become, is dit already nearly die time when dad huis toe comes. My brother is out in die garden en hy says that hy nie with my go play nie, because ek nie na die rivier toe gecome het nie. Ek feel nie bad nie, because ek anyway alone wou play. Ek go na die sandpit toe. This time go ek really 'n nice highweg build. Ek pick all my cars up and put hulle on 'n newly made parking terrein. Ek wil 'n totally different road build, so moet ek al my old roads upbreek. Ek make first 'n big mountain en then construct ek die finest of roads. This pass moet narrow be, steep en very dangerous om on te drive. Jy sal jou brakes die hele time moet use. Then comes dad huis toe. As what hy by walks, says hy dat die highweg very nice is. Ek bou die road right around die mountain, but ek's nog nie on top nie, so moet ek some of die road away breek en again try. Then calls ma for supper, but ek wil quickly finish maak. Ek's nearly on top en dan moet ek 'n place vir my cars maak om te parkeer. Ma calls again, sy's cross. Ek rub quickly die sand from my pants en knees off en run inside. Sy says nothing nie, but ek moet pray. Ons het again fish. "Ek's so glad this fish comes out of die see en nie out die rivier nie, because die riviervisse really suffer when jy hulle out of die water take."

 

===================================================================

THE BOY III

(1) Ons sit op groot sheets papier, teken met happy kleure; baie broad lyne met small messages orals weggesteek.

(2) Mamma roep--aandete toe: vars vis, tasty seevis; suurlemoen; mash; slaai, vars slaai; en 'n smile van mamma. Ons become gevoed.

(3) Ek become vroeg in die morning wakker en luister na die birds, honderde birds--wat uitstrek, die dag se werk discuss; en ek hardloop na die sandpit toe met al my trokke en karretjies… "Vandag sal ek 'n highweg bou". Eers die parkeerterrein vir my vloot en dan die werk! Ek bou brûe, retainingmure en gradeer die bergpas…'n majestieuse netwerk ontvou.

(4) Met groot resistance disband ek temporarily die projek. Ek is grumpy oor die onderbreking, "Dis ontbyt!" Maar soon vergeet ek daarvan en ek show some measure of interest in die graanvlokkies, die lemoenjuice, en 'n bietjie roosterbrood. Na afloop van ontbyt rush ek off, "Plig roep!" On arrival by die site vind ek dat die sand opgedroog het en dat die son te warm is. (Ek is known as 'n vinnige decision maker.) "Abandon die projek". Die vloot gaan uit, digging op my paaie, verniel die brug met my favorite ekstra-swaar trok--en ek laat 'n devastated beskawing om in die son te skroei.

(5) Ma roep, (om my bed op te maak) dus is ek weg op my get-away fiets. Dis fun wanneer daar 'n rede is om vinnig te gaan. Ek ry af na die river toe. By die groot dammetjie, throw ek groot stones in die stroom. Dis fun om dit te sien spat. My voete sink in die sandbank away. " 'n Dam, ek moet 'n dam bou!" Die excavations neem nie te lank nie en ek spaar die sand vir die damwal. Die water hou aan om die walle weg te was en die rough sand maak my hande seer. Ek staan op om dinge te overdink. "Bootresies met die rivier af!" Dis jammer my broer is nie hier nie, want dan kon ek hom daarmee beat. Maar ek sal my eie bets op die bote van my choice maak. 'n Lang stywe stuk bas wins my favour en ek is onpartydig met die begin. Ek hardloop langs die rivier af soos wat die resies ernstig word. 'n Skielike krisis…my yacht beland in foliage. Ek rush na sy rescue, maar dit kom te slowly weg, dus throw ek dit net voor die ander bote om vir die lost tyd op te maak en om my yacht 'n kans te gee om spoed op te pick. Hulle hit die rapids en ek moet hardloop om by te bly… Dis difficult om te sê wie gewen het. Daar is te veel turbulence in die rapids en met al die skuim, kon ek nie sien which een eerste in die dammetjie geval het nie. Ek dink though dat myne gewen het, omdat ek dit eerste op die dammetjie gespot het,maar dan het ek een van die ander bote verder aan gesien, dus is ek nie meer so seker nie.

(6) Daar is 'n ou man wat always in die dammetjie visvang. Ek loop cautiously nader. Ek is 'n bietjie scared, omdat hy nie always daarvan hou wanneer ek by hom sit nie--hy sê ek skrik die visse weg. Vanmôre is hy regtig vriendelik. Hy het alreeds twee visse gevang. Die een vis het alreeds gerealize dat hy gevang is en hy's uit breath omdat hy so baie geveg het. Die ander vis wil nie glo dat dit alles over is nie: hy veg like heck. Die ou man sê ek moet nie aan die visse touch nie, omdat hulle my met hulle tails sal slaan. Ek wish ek kon die stil een teruggooi. Dit lyk asof hy vir breath veg. Sy oë beg my desperaat om hom te help. Die ou man sê ek moenie myself worry nie, omdat visse nie kan voel nie, maar ek weet hy sê dit omdat hy die visse wil doodmaak wanneer ek weggaan. Die ou man sê sy kinders is groot en dat hulle nie meer by hom bly nie. Hy sê dat hulle kinders het wat so groot like ek is. Maar ek is nie so seker thereabout nie--hoe kan hy groot be en sy kinders ook groot be? Hy het nie nog vis gevang nie, maar elke nou en dan moet hy die lyn uittrek om nog van daardie sticky stuff met die rou eggs in dit aan te sit. Hy sê dat die visse sy bait steel, maar diep binne in is ek bly --omdat hy cruel to die visse is. Na 'n lang tyd gaan die ou man huis toe, en hy neem die twee visse saam met hom. Ek loop back om vir my fiets te soek. Ek het amper vergeet waar ek dit gesit het.

(7) Toe ek by die huis kom, yell ma op my en sy is baie cross. Ek dink dat sy in 'n bad bui is. Ek bly just stil, maak my bed op, en doen alles wat sy sê, because dan sal sy miskien nie meer mad wees nie. Ons het warm brood vir middagete. Dis lekker wanneer die botter daarop smelt. Wanneer ons by die tafel sit, sê ma dat ons doodstil moet bly, omdat sy na die nuus try luister. Wanneer sy regtig luister, turn sy haar kop all funny en die radioman praat baie straight, without om te lag. Nou en dan frons ma of sy shake haar kop, dus begin ek en my broer lag. Dit lyk baie funny wanneer sy frons of wanneer sy haar kop shake wanneer die man in die radio nie even weet dat sy na hom luister nie. Sy gee ons each 'n goeie klap en sê dat ons buitekant moet gaan speel.

(8) Ons kyk 'n bietjie in die stoorkamer rond en dan wil my broer hê dat ons na die rivier moet gaan, maar ek wil nie again gaan nie, dus gaan hy alleen. Ek vertel hom dat ek later sal kom, maar ek weet nie of ek regtig wil gaan nie; hy sal just weer die same dinge wil doen. Ek sit vir 'n bietjie op die swing en dan sien ek lizards in die rotsgarden. Ek try hulle met klippe throw, maar hulle weet dit, want wanneer ek naby kom, hardloop hulle almal weg.

(9) Ek gaan inside en sien ma die buffet uitpak. Sy sê dat sy al die groot silwer stuff gaan opvryf. Dit takes haar altyd die hele middag. Dan sit sy dit alles back. Daar's altyd 'n hoop rags met baie swart thereon en die huis smells na daardie stuff wat sy op al die silwerware sit. Ek sou nie hierdie werk doen as ek sy was nie,omdat sy dit net again vir 'n lang tyd gaan laat staan en dan moet sy dit alles weer van voor af cleanmaak.

(10) Ek voel baie tired, dus gaan lê ek …wanneer ek wakker word is dit alreeds nearly tyd wannneer pa huis toe kom. My broer is buite in die tuin en hy sê dat hy nie met my gaan speel nie, omdat ek nie na die rivier toe gekom het nie. Ek voel nie bad nie, omdat ek in any geval alleen wou speel. Ek gaan na die sandpit toe. Hierdie keer gaan ek 'n baie nice highway bou. Ek pick al my karretjies op en sit hulle op 'n nuutgemaakte parkeerterrein. Ek wil 'n totally different pad bou, dus moet ek al my ou paaie opbreek. Ek maak eerstens 'n groot berg en dan bou ek die finest paaie. Hierdie pas moet smal wees, steil en baie dangerous om op te ry. Jy sal jou brieke die hele tyd moet use. Dan kom pa huis toe. Soos wat hy verby loop, sê hy dat die highway baie nice is. Ek bou die pad rondom die berg, maar ek is nog nie bo-op nie, dus moet ek 'n stuk van die pad wegbreek en weer try. Dan roep ma vir aandete, maar ek wil quickly klaarmaak. Ek is amper bo-op en dan moet ek 'n plek vir my karretjies maak om te parkeer. Ma roep weer, sy's cross. Ek rub gou die sand van my pants en knieë af en hardloop inside. Sy sê niks nie, maar ek moet pray. Ons het weer vis. "Ek's so bly hierdie vis kom uit die see en nie uit die rivier nie, omdat die riviervisse baie suffer wanneer jy hulle uit die water take."   

===================================================================

THE BOY IV

(1) Ons sit op groot velle papier, teken met gelukkige kleure; baie breë lyne met klein boodskappies orals weggesteek.

(2) Mamma roep--aandete toe: vars vis, smaaklike seevis; suurlemoen; kapok aartappels; slaai, vars slaai; en 'n glimlag van mamma. Ons word gevoed.

(3) Ek word vroeg in die oggend wakker en luister na die voëls, honderde voëls--wat uitstrek, die dag se werk bespreek; en ek hardloop na die sandpit toe met al my trokke en karretjies... "Vandag sal ek 'n hoofweg bou". Eers die parkeerterrein vir my vloot en dan die werk! Ek bou brûe, stutmure en gradeer die bergpas …'n majestieuse netwerk ontvou.

(4) Met groot weerstand verlaat ek tydelik die projek. Ek is knorrig oor die onderbreking, "Dis ontbyt!" Maar gou vergeet ek daarvan en ek toon ietwat belangstelling in die graanvlokkies, die lemoensap, en 'n bietjie roosterbrood. Na afloop van ontbyt haas ek my, "Plig roep!" Met my aankoms by die terrein vind ek dat die sand opgedroog het en dat die son te warm is. (Ek is bekend as 'n vinnige besluitnemer) "Verlaat die projek!". Die vloot gaan uit, grou my paaie om, verniel die brug met my gunsteling ekstra-swaar trok--en ek laat 'n verwoeste beskawing agter om in die son te skroei.

(5) Ma roep, (om my bed op te maak) dus is ek weg op my wegkom fiets. Dis pret wanneer daar 'n rede is om vinnig te gaan. Ek ry af na die rivier toe. By die groot dammetjie, gooi ek groot klippe in die stroom. Dis pret om hulle te sien spat. My voete sink in die sandbank weg. " 'n Dam, ek moet 'n dam bou!" Die uitgrawings neem nie te lank nie en ek spaar die sand vir die damwal. Die water hou aan om die walle weg te was en die rowwe sand maak my hande seer. Ek staan op om dinge te oordink. "Bootresies met die rivier af!" Dis jammer my broer is nie hier nie, want dan kon ek hom daarmee wen. Maar ek sal my eie weddenskappe op die bote van my keuse maak. 'n Lang stywe stuk bas wen my guns en ek is onpartydig met die begin. Ek hardloop langs die rivier af soos wat die resies ernstig word. 'n Skielike krisis…my jag beland in die blare. Ek haas na sy redding, maar hy kom te stadig weg, dus gooi ek dit net voor die ander bote om vir die verlore tyd op te maak en om my seiljag 'n kans te gee om spoed op te tel. Hulle tref die versnellings en ek moet hardloop om by te bly… Dis moeilik om te sê wie gewen het. Daar is te veel malings in die versnellings en met al die skuim, kon ek nie sien watter een eerste in die dammetjie geval het nie. Ek dink tog dat myne gewen het, omdat ek dit eerste op die dammetjie raakgesien het, maar dan het ek een van die ander bote verder aan gesien, dus is ek nie meer so seker nie.

(6) Daar is 'n ou man wat altyd in die dammetjie visvang. Ek loop versigtig nader. Ek is 'n bietjie bang, omdat hy nie altyd daarvan hou wanneer ek by hom sit nie--hy sê ek skrik die visse weg. Vanmôre is hy regtig vriendelik. Hy het alreeds twee visse gevang. Die een vis het alreeds besef dat hy gevang is en hy's uit asem omdat hy so baie geveg het. Die ander vis wil nie glo dat dit alles oor is nie: hy veg vir die vale. Die ou man sê ek moet nie aan die visse raak nie, omdat hulle my met hulle sterte sal slaan. Ek wens ek kon die stil een teruggooi. Dit lyk asof hy vir asem veg. Sy oë smeek my desperaat om hom te help. Die ou man sê ek moenie my bekommer nie, omdat visse nie kan voel nie, maar ek weet hy sê dit omdat hy die visse wil doodmaak wanneer ek weg gaan. Die ou man sê sy kinders is groot en dat hulle nie meer by hom bly nie. Hy sê dat hulle kinders het wat so groot soos ek is. Maar ek is nie so seker daaroor nie--hoe kan hy groot wees en sy kinders ook groot wees?

Hy het nie nog visse gevang nie, maar elke nou en dan moet hy die lyn uittrek om nog van daai taai goed met die rou eiers daarin aan te sit. Hy sê dat die visse sy beit steel, maar diep binne in is ek bly--omdat hy wreed teenoor die visse is. Na 'n lang tyd gaan die ou man huis toe, en hy neem die twee visse saam met hom. Ek loop terug om vir my fiets te soek. Ek het amper vergeet waar ek dit gesit het.

(7) Toe ek by die huis kom, skree ma op my en sy is baie kwaad. Ek dink dat sy in 'n slegte bui is. Ek bly net stil, maak my bed op, en doen alles wat sy sê, want dan sal sy miskien nie meer kwaad wees nie. Ons het warm brood vir middagete. Dis lekker wanneer die botter daarop smelt. Wanneer ons by die tafel sit, sê ma dat ons doodstil moet bly, omdat sy na die nuus probeer luister. Wanneer sy regtig luister, draai sy haar kop skeef en die radioman praat baie reguit, sonder om te lag. Nou en dan frons ma of sy skud haar kop, dus begin ek en my broer lag. Dit lyk baie snaaks wanneer sy frons of wanneer sy haar kop so skud wanneer die man in die radio nie eens weet dat sy na hom luister nie. Sy gee ons elkeen 'n goeie klap en sê dat ons buitekant moet gaan speel.

(8) Ons kyk 'n bietjie in die stoorkamer rond en dan wil my broer hê dat ons na die rivier moet gaan, maar ek wil nie weer gaan nie, dus gaan hy alleen. Ek vertel hom dat ek later sal kom, maar ek weet nie of ek regtig wil gaan nie; hy sal net weer dieselfde dinge wil doen. Ek sit 'n rukkie op die swaai en dan sien ek akkedisse in die rotstuin. Ek probeer hulle met klippe gooi, maar hulle weet dit, want wanneer ek naby kom, hardloop hulle almal weg.

(9) Ek gaan binne en sien ma die buffet uitpak. Sy sê dat sy al die groot silwer goed gaan opvryf. Dit neem haar altyd die hele middag. Dan sit sy dit alles terug. Daar's altyd 'n hoop lappe met baie swart daarop en die huis ruik na daardie goed wat sy op al die silwerware sit. Ek sou nie hierdie werk doen as ek sy was nie, omdat sy dit net weer vir 'n lang tyd gaan laat staan en dan moet sy dit alles weer van voor af skoonmaak.

(10) Ek voel baie moeg, dus gaan ek lê…wanneer ek wakker word is dit alreeds amper tyd wannneer pa huis toe kom. My broer is buite in die tuin en hy sê dat hy nie met my gaan speel nie, omdat ek nie na die rivier toe gekom het nie. Ek voel nie sleg nie, omdat ek in elk geval alleen wou speel. Ek gaan na die sandpit toe. Hierdie keer gaan ek 'n baie mooi hoofweg bou. Ek tel al my karretjies op en sit hulle op 'n nuutgemaakte parkeerterrein. Ek wil 'n heeltemal anderse pad bou, dus moet ek al my ou paaie opbreek. Ek maak eerstens 'n groot berg en dan bou ek die mooiste paaie. Hierdie pas moet smal wees, steil en baie gevaarlik om op te ry. Jy sal jou brieke die hele tyd moet gebruik. Dan kom pa huis toe. Soos wat hy verby loop, sê hy dat die hoofweg baie mooi is. Ek bou 'n pad rondom die berg, maar ek is nog nie bo-op nie, dus moet ek 'n stuk van die pad wegbreek en weer probeer. Dan roep ma vir aandete, maar ek wil gou-gou klaarmaak. Ek is amper bo-op en dan moet ek 'n plek vir my karretjies maak om te parkeer. Ma roep weer, sy's kwaad. Ek vryf gou die sand van my broek en knieë af en hardloop binne. Sy sê niks nie, maar ek moet bid. Ons het weer vis. "Ek's so bly hierdie vis kom uit die see en nie uit die rivier nie, omdat die riviervisse baie ly wanneer jy hulle uit die water haal."